تحقيق در مورد رجعت

تحقيق در مورد رجعت

تحقيق در مورد رجعت

53 صفحه word |فونت tahoma سايز 12| قابل اجرا در آفيس 2010 و نسخه هاي جديدتر|قابل ويرايش و آماده چاپ

بخشي از تحقيق 

بنابراين تنها راه صحيح آگاهى از حقايق و معارف دينى و تنها طريق نجات ازگمراهى و سرگردانى، دل در گروه قرآن و عترت داشتن است و بس. ايندو هستند كه مبين راه رستگارى بوده ابعاد گوناگون ديانت را مى‏شناسانند، و باورهاى اعتقادى، فروع فقهى، رويدادهاى تاريخى مربوط به امم گذشته، پايان كار جهان، سراى ديگر و ويژگيهاى آن، دستورات اخلاقى و ساير مسائل اسلامى را بدون خطا و اشتباه بازگو مى‏كنند و بر امت رسول خاتم است كه لحظه‏اى از ايندو گوهر جدا نشود و هيچگاه بر آندوپيشى نجويد. و راستى را كه سزاوار است شمارى چند از عالمان و محققان فرق اسلامى گردهم آيند و پيرامون چگونگى بكارگيرى اين دستور العمل صريح به بحث و گفتگو نشسته نتايج آن را در اختيار امت اسلامى قرار دهند، تا آنان از اين رهگذر به ثمرات ارزنده‏اى دست يابند.

در هر صورت، شيعه بر خود فرض مى‏داند كه هيچگاه عقيده‏اى بر خلاف بيانات اين دو ركن استوار را نپذيرد و هرگاه ايندو آموزگار صديق نكته‏اى را بيان كردند، بدان ايمان آورد.

حال سخن در اين است كه روايات بى شمارى از دودمان پاك پيامبر بزرگ اسلام (ص) در دست است، كه دلالت بر وقع رجعت مى‏كند. در اين روايات تصريح شده است كه بازگشت گروهى از مؤمنان و شمارى از كافران و گناهكاران به دنيا مقارن ظهور امام منتظر (عج) و پيش از رستاخيز، امر قطعى و مسلم است. در فرازهاى پيشين سخنى از علامه مجلسى نقل شده كه شمار روايات مربوط به رجعت را نزديك به دويست حديث معرفى كرده و معتقد به تواتر آنها شده است. همچنانكه شيخ حر عاملى نيز مدعى تواتر معنوى احاديث پيرامون رجعت گرديده است. 78

اين دو دانشمند بزرگ هر يك در كتابى مستقل به نقل اخبار وارده درباره رجعت پرداخته‏اند، كه برخى از آنها را براى نمونه از كتاب شريف «بحارالانوار» مى‏آوريم .

1- امام صادق (ع) درباره رجعت كنندگان مى‏فرمايد:

ان الرجعة ليست بعامة، و هى خاصة، لا يرجع الا من محض الايمان محضاً او محض الشرك محضاً 79.

پديده رجعت همگانى نيست، بلكه به جمعى محدود اختصاص دارد. و جز مؤمنان راستين و مشركان فرو رفته در منجلاب كفر و شرك، هيچكس به دنيا باز نمى‏گردد.

2- امام باقر (ع) در بيان رجعت از نظر قرآن و نفى نظريه مخالفان و منكران اين عقيده به آيه 83 نمل استناد كرده و مى‏فرمايد:

اما يقرؤون القرآن: «و يوم نحشر من كل امة فوجا»؟ 80

آيا اينان قرآن را نخوانده‏اند كه مى‏فرمايد: «آن روز كه از هر امتى، دسته‏اى را فراهم مى‏آوريم» ؟

3- امام ششم در همگونى و مشابهت رجعت با ظهور حضرت مهدى (ع) و رستاخيز مى‏فرمايد:

ايام الله ثلاثة: يوم القائم (ع) و يو الكرة و يوم القيامة 81

روزهاى خدايى سه تايند: روز قبام امام عصر (ع)، روز رجعت و روز رستاخيز.

4- و از هم ايشان در بيان اهميت اعتقاد به رجعت نقل شده است:

ليس منا من لم يومن بكرتنا82

هر كس بازگشت دوباره ما را به دنيا باور نكند، از ما نيست .

5- و نيز يكى از ويژگيهاى انسان مؤمن را اعتقاد به رجعت معرفى كرده‏اند. شيخ صدوق در كتاب صفات الشيعه از امام صادق (ع) روايت مى‏كند:

من اقر بسبعة اشياء فهو مؤمن. و ذكر منها الايمان بالرجعة.83

هر كس به هفت موضوع اقرار كند، مؤمن است. يكى از آنها رجعت مى‏باشد.

بديهى است كه اينگونه روايات با توجه به حديث روشنگر «ثقلين» ترديدى در صحت اعتقاد به رجعت و وقوع حتمى آن برجاى نمى‏گذارد. و راستى آيا شگفت‏آور نيست كه شمارى از بزرگان محدثان شيعه تنها به جرم اعتقاد به رجعت، مورد جرح و طرد قرار گيرند و احاديث بيشمارى كه از عترت نبوى آموخته‏اند، در كتب حديثى نقل نشود!

دامن سخن را برچينيم و پيش از پرداختن به پرسشها و پاسخها، چكيده اين گفتار را بازگو كنيم:

1- «رجعت» به معنى بازگشت گروهى از مؤمنان و شمارى ازكافران و تبهكاران به دنياست. و اين بازگشت مقارن قيام جهانى امام عصر (عج) و قبل از برپائى رستاخيز به وقوع مى‏پيوندد.

2- رجعت، امرى است ممكن و هيچگونه امتناع عقلى ندارد.

3- قرآن بر درستى اعتقاد به رجعت گواهى مى‏دهد و نمونه‏هايى از بازگشت به دنيا در امتهاى پيشين را گزارش مى‏كند.

4- رجعت از عقايد مسلم شيعه بوده و احاديث بسيارى در اين زمينه از دودمان پاك رسالت رسيده است .

 
خرید آنلاین