تحقيق در مورد زعفران قاینات

تحقيق در مورد زعفران قاینات

تحقيق در مورد زعفران قاینات

40 صفحه word |فونت tahoma سايز 12| قابل اجرا در آفيس 2010 و نسخه هاي جديدتر|قابل ويرايش و آماده چاپ بخشي از تحقيق  

عملیات کاشت (سال اول):

در فصل بهار زمین مورد نظر را در طی یک هفته دو بار شخم زده شود به طوریکه همه کلوخها خرد شده و کود به خوبی با خاک مخلوط گردد. پس از رشد علفهای هرز را وجین نموده و تا موقع کاشت رها شود. در اوایل پاییز چند روز قبل از کاشت زمین را آبیاری و برای سومین مرتبه زیر و رو کرده بعد از آنکه همه کلوخه ها خرد شدند پیازهای به روش فارویی یا کرتی کاشته شوند.

طریقه کاشت پیازها: پیازها انتخاب شده باید سالم و عاری از هر گونه بیماری و یا آسیب دیدگی بوده و قبل از کاشت با سموم قارچ کش ضدعفونی شود.

فاصله پیازها روی ردیف 20 سانتیمتر و فاصله بین ردیفها را 25 سانتیمتر است که در غیر این صورت پیازها رشد مناسب نخواهند کرد در هر هکتار به طور متوسط 3 تن پیاز کاشته می شود.

بعد از کاشت پیازها بلافاصله مزرعه آبیاری شود و اگر 3-2 روز قبل از کاشت آبیاری صورت گرفته باشد می توان آبیاری را تا چند روز بعد از کاشت به تعویق انداخت بهترین زمان آبیاری مزرعه اواخر مهرماه می باشد اگر آبیاری زودتر از زمان مقرر انجام شود برگها قبل از گلها ظاهر می شوند که در این صورت عمل برداشت را با مشکل مواجه می سازد. بنابراین باید مراقب بود که در فاصله زمانی بین مرحله کاشت پیازها و زمان برداشت گل فقط یکبار آبیاری انجام شود. زعفران گیاهی است مخصوص مناطق خشک و آب چندانی نیاز ندارد اما اگر بعد از برداشت و طول زمستان چندین نوبت مزرعه آبیاری شود پیازها درشت تر خواهند شد و باعث می گردد که گیاهان قویتری ایجاد کند. آبیاری زعفران زمانی انجام می شود که محصولات دیگر به آب احتیاج ندارد.

عملیات سال دوم(مراحل داشت مزرعه):

کود دهی: در اواسط مهرماه در حدود 15 تن در هکتار کود دامی به زمین داده و شخم سطحی زده می شود. به طوریکه به پیازها آسیبی نرسد اگر در مزرعه علف هرز دیده شد باید وجین انجام گیرد.

آبیاری: آبیاری در سال دوم همانند سال اول انجام می شود اگر بارندگی در حد متوسط باشد هر 20 روز یکبار آبیاری کفایت می کند(دور آبیاری به نوع خاک هم بستگی دارد و در خاکهایی با درصد شن بیشتر دور آبیاری کوتاهتر و در خاکهای رسی دور آبیاری بلندتر است)

در سالهای خیلی سرد در ماههای دی و بهمن باید از آبیاری مزرعه خودداری نمود زیرا باعث یخ زدگی و فساد پیازها می گردد. آخرین آبیاری در اواسط فروردین است زمانی که برگهای زعفران رو به زردی می گرایند بعد از آن برگها را چیده و بعنوان خوراک دام استفاده گردد ولی دقت کنید که به هیچ وجه دام را برای چرانیدن در مزرعه رها نکنید چرا که به پیازها فشار آورده پیازها آسیب دیده و احتمال سبز شدن آن در سال آینده کاهش می یابد.

کنترل علفهای هرز: بهترین روش کنترل علفهای هرز وجین دستی است که دو بار در سال انجام می شود. در صورت لزوم از علفها کشهای مناسب با توصیه کارشناسان مربوطه استفاده می شود.

کنترل آفات: خرگوش و جوجه تیغی از جمله جانورانی هستند که از پیازهای زعفران تغذیه نموده و به مزرعه خسارت می زنند در صورت مشاهده آثار آن از طعمع مسموم طبق توصیه کارشناس مربوطه استفاده می شود.

کشت زعفران فقط در سال اول ولی برداشت آن 7 سال می باشد.

برداشت زعفران:

مزرعه زعفران در سال اول محصول قابل توجهی ندارد و فقط پیازهایی که درشت تر بوده و تغذیه خوبی داشته اند به گل رفته و تولید زعفران می کنند.

زمان گلدهی مزرعه معمولا آبانماه و دوره گلدهی 15 روز بطول می انجامد برداشت زعفران توسط دست و نیروی انسانی انجام می گیرد.

بهترین زمان گل گیری در ساعات اولیه صبح و قبل از طلوع آفتاب می باشد بنابراین به تعداد نیروی کارگری زیادی نیاز است اگر گلها در معرض باد و نور خورشید قرار بگیرند کیفیت خود را از دست داده و عطر و رنگ آن کاهش می یابد.

بعد از چیدن گلها رشته های زعفران را از گل جدا کرده و بر روی پارچه های تمیز در اطاقکی که سایه بوده و تهویه مناسبی داشته باشد پهن کرده تا کاملا خشک شوند.

از هر هکتار مزرعه زعفران بطور متوسط سالانه 10 کیلوگرم زعفران خشک بدست می آید. در پایان سال هفتم باید پیازها را از زمین دیگری منتقل نموده قابل توجه است که پیازها را در سال اول را دارند پس در سال هفتم 5 هکتار زمین را با این مقدار پیاز می توان به زیر کشت برد.

کاشت و برداشت زعفران به ماشین آلات سنگین نیاز ندارد.

آب و هوای مناسب زعفران:

زعفران گیاهی است نیمه گرمسیری و در نقاطی که دارای زمستانهای ملایم و تابستان گرم و خشک باشد به خوبی می روید مقاومت زعفران در مقابل سرما زیاد است و لیکن چون دوران رشد آن مصادف با پائیز و زمستان و اوایل بهار است طبعا در این ایام به هوای مناسب و معتدلی نیاز دارد. در دوره خواب یا استراحت گیاه (تابستان) بارندگی یا آبیاری برای آن مضر است بنابراین کشت و کار آن در مناطق گیلان و مازندران و مناطق گرم جنوب کشور معمول نیست. اراضی آفتاب گیر و بدون درخت که ضمنا در معرض بادهای سرد نیز نباشد برای رشد زعفران مناسب است. با این وجود در برخی از روستاهای بیرجند و قاین در زیر سایه بوته های زرشک و درختان بادام که در تابستان کمتر آبیاری می شوند کاشته می شود.

حداکثر دمای این گیاه بین 40 تا 35 درجه سانتی گراد و در ارتفاع بین 1300 تا 2300 متر از سطح دریا عملکرد خوبی را نشان داده است.

خاک مناسب پرورش زعفران:

از آنجاییکه پیاز زعفران مدت نسبتا زیادی (7 - 5 سال) در زمین می ماند. خاک زمین باید سبک یا ترکیبی از شن و رس باشد که پیاز بتواند در این مدت علاوه بر تامین مواد غذایی، در مقابل شرایط خاص منطقه ای نیز مقاومت نماید.

بنابراین جهت رشد و نمو مناسب گیاه و تولید محصول مرغوب و مطلوب زمین های حاصلخیز و زهکشی شده بدون درخت با خاک(لومی، لیمونی، رسی و شنی) و آهک دار که PH آن بین 7-8 باشد بر زمین های شور، فقیر و مرطوب، اسیدی ترجیح داد.

زعفران در زمین هایی که دارای قلوه سنگ یا علف های هرز یا مواد آلی پوسیده نشده باشد محصول خوبی نمی دهد.

 

]

 

برداشت و فرآوری زعفران

گل زعفران معمولاً در اواسط پاييز برداشت مي شود و روش متداول برداشت آن دستي است. پس از نخستين آبياري گياه زعفران شروع به رشد مي كند. به محض پيدا شدن اولين گلها در مزرعه، برداشت محصول آغاز مي شود. زمان برداشت زعفران بستگي به شرايط محيطي و زراعي دارد. عمليات برداشت گل در يك مزرعه حدود 20 روز به طول مي انجامد. هر پياز ممكن است يك تا سه گل از هر جوانه توليد نمايد،كه عمر متوسط هر گل در صورت چيده نشدن 3 روز به طول مي انجامد. يك كارگر در روزهاي اوج در ظرف 5-4 ساعت مي‌تواند 10-8 كيلوگرم گل بچيند. معمولاً يك نفر در روز 3-2 كيلوگرم گل را باز مي‌كند.

عمر مزرعه زعفران

عمر مزرعه زعفران به تعداد پيازهاي كاشته شده در سال اول بستگي دارد. هر پياز ساليانه پيازهاي جديد توليد مي‌نمايد در نتيجه با گذشت چند سال به علت تراكم پيازها، نقصان مواد غذايي، پوكي برخي پيازها و كوچك شدن آنها از مقدار محصول كاسته مي‌شود. اگر در يك چاله 3-2 پياز كاشته شود در اين صورت عمر مزرعه در حدود 10-8 سال مي‌باشد و اگر 8-5 پياز كاشته شود عمر مزرعه به 8-5 سال كاهش مي‌يابد.

 

نسبت وزن گل به زعفران

هر كيلوگرم در حدود 2700-2000 گل دارد. هر كيلو گل بين 5/17-5/12 گرم زعفران توليد مي‌نمايد. به طور متوسط هر 170-150 عدد گل يك گرم زعفران خشك توليد مي‌نمايد. (محمد كافي 1381)

 

زمان برداشت

 

برداشت گل بهتر است در ساعات اوليه بامداد انجام شود چرا كه در اين زمان دماي هوا پايين است و گل ها هنوز باز نشده اند و در اين صورت، احتمال صدمه مكانيكي به گل و آلودگي هاي ثانويه در حين جابه جايي كاهش خواهد يافت. همچنين در اين حالت كيفيت محصول افزايش خواهد يافت. . بررسي نتايج آزمونهاي شيميايي نشان داده است كه برداشت گل به صورت غنچه ميزان رنگ‌دهي، طعم و عطر بيشتري نسبت به نيمه باز و باز دارد

نكته قابل توجه اين است كه كسي كه گل زعفران را برداشت مي كند، بايد تندرست بوده و به ويژه دست وي، بدون آلودگي و عاري از بيماري پوستي و عفوني باشد .

همچنين براي گردآوري و جابه جايي گل زعفران بايد از سبدهاي مناسب (حصيري يا پلاستيكي) پاكيزه، تميز و خشك استفاده شود. واز ريختن زياد گلها روي هم  و انباشته نمودن آنها به مدت طولاني مي بايست اجتناب نمود.آذر ‍پرو‍‍ژه  (  1379)  در  بررسي نتايج آزمونهاي شيميايي نشان داد كه برداشت گل به صورت غنچه ميزان رنگ‌دهي، طعم و عطر بيشتري نسبت به نيمه باز و باز دارد.

جداسازي كلاله ها

بلافاصله بعد از برداشت گلها در مزرعه مي بايست اقدام به جداسازي كلاله ها از گل نمود. هر چه اين مدت زمان طولاني تر شود از كيفيت زعفران كاسته شده و احتمال آلودگي قارچي آن افزايش مي يا بد. بعد از جداسازي زعفران ،كلاله ها به روشهاي مختلفي روي هم قرار مي گيرند.

 

 دسته اي يك سويه

در اين حالت قسمت قرمزي كلاله ها  در يك جهت قرار مي گيرند و معمولا دسته ها پنجاه تايي مي باشند و با نخهاي ظريف گره زده مي شوند.

دسته اي دو سويه يا دختر پيچ

در اين روش بخش قرمز كلاله ها در دو سمت قرار مي گيرند و از وسط با نخ گره زده مي شوند.

پوشالي يا درهم

در اين روش كلاله ها بر روي هم بدون هيچ نظم خاصي ريخته مي شوندو به دليل گره نزذن روي هم متراكم نمي شوند.

سرگل

اين روش مشابه پوشالي مي باشد با اين تفاوت كه در تركيب قسمت سفيدي كاملا جدا مي شود و فقط بخش قرمز استفاده مي شود.هر چند ميزان محصول كاهش مي يابد اما به دليل قيمت بالاي زعفران سرگل، در موقع فروش جبران مي شود.

برخي از توليدكنندگان زعفران را به صورت دسته جمع آوري مي نمايند. كه اين روش داراي معايبي به شرح زير است:

- مساعد شدن شرايط مورد نياز براي رشد و تكثير ميكرو ارگانيزم ها و عوامل بيماري زا،  پايين آمدن كيفيت زعفران و طولاني شدن زمان خشك كردنبراي توليد زعفران رشته اي (پوشالي) در مرحله جداسازي بايستي هر كلاله به  همراه حداكثر 4-2 ميليمتر از خامه از ديگر بخشهاي گل جدا شده و به صورت در هم درظروف مناسب و تميز قرار گيرد.

 استفاده از اين روش مزايايي نيز دارد كه به شرح زير مي باشد:

كاهش آلودگي به علت تماس كمتر زعفران با دست،سرعت عمل در جداسازي،حفظ كيفيت زعفران و كاهش زمان خشك كردن

لازم به ذكر است كه جداسازي هرچه سريعتر زعفران در بهبود كيفيت محصول توليدي موثر است. بهترين دما براي نگهداري كلاله ها در فاصله زماني جداسازي تا خشك كردن، دماي يخچال مي باشد.

 


خرید آنلاین