تحقيق در مورد شرح خدمات مهندس عمران براي نظارت بر اجراي ساختمان

تحقيق در مورد شرح خدمات مهندس عمران براي نظارت بر اجراي ساختمان

تحقيق در مورد شرح خدمات مهندس عمران براي نظارت بر اجراي ساختمان

42 صفحه word |فونت tahoma سايز 12| قابل اجرا در آفيس 2010 و نسخه هاي جديدتر|قابل ويرايش و آماده چاپ

بخشي از تحقيق 

 مراحل مختلف ساختن يك ساختمان

بازديد زمين و ريشه كني

 

قبل از شروع هر نوع عمليات ساختماني بايد زمين محل ساختمان بازديد شده و وضعيت و فاصله آن نسبت به خيابان ها و جاده هاي اطراف مورد بازرسي قرار گيرد و همچنين پستي و بلندي زمين با توجه به نقشه ساختمان مورد بازديد قرار گرفته در صورتيكه ساختمان بزرگ باشد پستي و بلندي و ساير عوارض زمين مي بايست به وسيله مهندس نقشه بردار تعيين گردد و همچنين بايد محل چاه هاي فاضلاب و چاه آبهاي قديمي و مسير قنات هاي قديمي كه ممكن است در هر زميني موجود باشد تعيين شده و محل آن نسبت به پي سازي مشخص گردد و در صورت لزوم مي بايد اين چاه ها با تبن يا شفته پر شود و محل احداث ساختمان نسبت به زمين تعيين شده و نسبت به ريشه كني ( كندن ريشه هاي نباتي كه ممكن است در زمين روئيده باشد ) آن محل اقدام شود و خاك هاي اضافي به بيرون حمل گردد و بالاخره بايد شكل هندسي زمين و زواياي آن كاملاً معلوم شده و با نقشه ساختمان مطابقت داده شود .

 

  • پياده كردن نقشه

 

  پس از بازديد محل و ريشه كني اولين قدم در ساختن يك ساختمان پياده كردن نقشه مي باشد . منظور از پياده كردن نقشه يعني انتقال نقشه ساختمان از روي كاغذ بر روي زمين با ابعاد اصلي ( يك به يك ) ، به طوريكه محل دقيق پي ها و ستون ها و ديوارها و زيرزمين ها و عرض پي ها روي زمين به خوبي مشخص باشد و همزمان با ريشه كني و بازديد محل بايد قسمتهاي مختلف نقشه ساختمان مخصوصاً نقشه پي كني كاملاً مورد مطالعه قرار گيرد به طوري كه در هيچ قسمت نقطة ابهامي باقي نماند . و بعداً اقدام به پياده كردن نقشه بشود . بايد سعي شود حتماً در موقع پياده كردن نقشه از نقشه پي كني استفاده گردد . براي پياده كردن نقشه ساختمان هاي مهم معمولاً از دوربين نقشه برداري استفاده مي شود . ولي براي پياده كردن نقشه ساختمان هاي معمولي و كوچكتر از متروريسمان بنايي كه به آن ريسمان كار هم مي گويند استفاده مي گردد . براي پياده كردن نقشه با متروريسمان كار ابتدا بايد محل كلي ساختمان را روي زمين مشخص نموده و بعد با كشيدن ريسمان در يكي از امتدادهاي تعيين شده و ريختن گچ يكي از خطوط اصلي ساختمان را تعيين مي نمائيم . و بعد خط ديگر ساختمان را كه عموماً عمود بر خط اول مي باشد با استفاده از خاصيت فيثاغورس رسم مي نمائيم .

 

 

رُپر

 

با توجه به اينكه هر نقطه از ساختمان نسبت به سطح زمين داراي ارتفاع معيني مي باشد كه بايد در طول مدت اجرا در هر زمان قابل كنترل باشد . براي اشتباه نكردن قطعهتبني با ابعاد دلخواه   ( مثلاً 40*40 با ارتفاع 20 سانتي متر ) در نقطه اي دورتر از محل ساختمان مي رساند به طوريكه در مواقع گودبرداري و يا پي كني با آن آسيب نرسد و در طول مدت ساختمان تمام ارتفاعات را با آن مي سنجند به اين قطعه تبني اصطلاحاً “ رپر “ مي گويند . در بعضي ساختمان هاي كوچكتر روي اولين قسمتي كه ساخته مي شود ( مانند اولين ستون ) علامتي مي گذارند و بقيه ارتفاعات را نسبت به آن مي سنجد .

 

 

گود برداري

 

بعد از پياده و كنترل آن در صورت لزوم اقدام به گودبرداري مي نمايند . گودبرداري براي آن قسمت از ساختمان انجام مي شود كه درطبقات پايين تر از كف طبيعي زمين ساخته مي شود ، مانند موتور خانه ها را بنارها و پاركينگ ها غيره . در مواقع گودبرداري چنانچه محل گودبرداري بزرگ نباشد از وسايل معمولي مانند بيل وكلنگ و فرقون (چرخ دستي )  استفاده مي گردد . براي اين كار تا عمق يعني كه عمل پرتاب خاك با بيل به بالا امكان پذير است ( مثلاً 2 متر ) عمل گودبرداري را ادامه مي دهند و بعد از آن پله اي ايجاد نموده و خاك حاصله از عمق پايين تر از پله را روي پله ايجاد شده ريخته و از روي پله دوباره به خارج منتقل مي نمايند .براي گودبرداري هاي بزرگتر استفاده از بيل و كلنگ مقرون به صرفه نبوده و بهتر است از وسايل مكانيكي مانند لودر و وسايل از اين قبيل استفاده شود .

 

تا چه عمقي گودبرداري را ادامه دهيم

 

ظاهراً حداكثر عمق مورد نياز براي گودبرداري تا روي پي مي باشد . به علاوه چند سانتيمتر بيشتر برايفرش كف و عبور لوله ها در حدود 20سانتيمتر كه 6سانتيمتربراي فرش كف و 14سانتيمتر براي عبور لوله مي باشد .

در اين صورت مي بايد  محل پي هاي نقطه اي يا پي هاي نواري و شناژها را با دست خاك برداري نمود . ولي بهتر است گودبرداري را تا زير سطح پي ادامه بدهيم زيرا در اين صورت اولاً براي قالب بندي پي ها ، آزادي عمل بيشتري داريم . در نتيجه پي هاي ما تميزتر ودرشت تر خواهد بود و در ثاني مي توانيم خاك حاصل از چاه كني و همچنين نخاله هاي ساختمان را در فضاي ايجاد شده بين پي ها بريزيم كه اين مطلب از لحاظ اقتصادي مقرون به صرفه است . زيرا معمولاً در موقع گودبرداري كار با ماشين صورت مي گيرد در صورتيكه براي خارج نمودن نخاله ها و خاك  حاصل از چاه فاضلاب از محيط كارگاه مي بايد از وسايل دستي استفاده نمود كه اين مستلزم هزينه بيشتري نسبت به كار با ماشين مي باشد .

البته در مورد پي هاي نواري اين كار عملي نيست زيرا معمولاً پي سازي در پي هاي نواري با شفته آهك مي باشد كه بدون قالب بندي بوده و شفته در محل پي هاي حفر شده ريخته مي شود در اين صورت ناچار هستيم در ساختمانهايي كه با پي نواري ساخته مي شود اگر به گودبرداري نياز داشتيم گودبرداري را تا روي پي ادامه دهيم .

 

 

 

 

شيب ديواره هاي محل گودبرداري

 

براي جلوگيري از ريزش ديواره هاي محل گودبرداري به داخل گود معمولاً ديواره اطراف بايد داراي شيب ملايم مانند شكل زير باشد كه با خط عمود زاويه اي با اندازه  مي سازد . اندازه اين زاويه بستگي به نوع خاك محل گودبرداري دارد . هر قدر خاك محل سست تر و ريزشي تر باشد اندازه زاوية     بزرگتر خواهد شد . جدول زير اندازه زاويه  را براي خاك هاي مختلف تعيين مي نمايد . توجه به اين مطلب ضروري است كه چون فاصله بين ديوار محل گودبرداري و ديوارساختمان يعني همين فاصله كه به وسيله زاويه  ايجاد مي شود مي بايد با مصالح ساختماني مانند شفته و يا تبن مگر و غيره پر شود كه اين مستلزم هزينه مي باشد . لذا هر قدر اين زاويه كوچكتر باشد از لحاظ اقتصادي مقرون به صرفه است .

 

 

 

 

 

استفاده از ديوارهاي مانع

 

چون اين شيب مورد لزوم موجب كار اضافي براي حمل خاك بيشتر به خارج و انتقال مجدد آن بعد از ساختن ديوار مورد لزوم به پشت ديوار است لذا براي جلوگيري ازپرداخت هزينه بيشتر و عدم انجام كار اضافي در مواقع گودبرداري در زمينهاي سست بعضي وقتها در صورت امكان اقدام به ايجاد ديوارهاي مانع مي نايند كه داراي انواع مختلف است : 1) ديوارهاي مانع چوبي  2) ديوارهاي مانع فلزي

 

 

 

خروج آب از محل گودبرداري

 

چنانكه در موقع گودبرداري در زمينهايي كه آب هاي تحت الارضي در سطح هاي بالا قرار دارد در محل گودبرداري آب جمع شود . بهتر است كه حوضچه كوچكي در وسط گود حفر نموده و آبهاي حاصله را با اين حوضچه هدايت نمايند و بعداً آبهاي جمع شده را با توجه به سرعت جمع شدن به وسيله سطلو يا پمپ به خارج هدايت كنند .

 

 

 

 

 

 

پي كني

 

اصولاً پي كني به دو دليل انجام مي شود :

 

  • دسترسي به زمين بكر

با توجه به اينكه كليه بار ساختمان به وسيله ديوارها يا ستون ها به زمين منتقل مي شود در نتيجه ساختمان بايد روي زمين كه قابل اعتماد بوده و قابليت تحمل بار ساختمان را داشته باشد بنا گردد . براي دسترسي به چنين زميني ناچار به ايجاد پي براي ساختمان و متعلقات مربوط به آن مي باشيم .

 

  • براي محافظت پايه ساختمان

 

 

براي محافظت پايه ساختمان و جلوگيري از تأثير عوامل جوي در پايه ساختمان بايد پي سازي كنيم . در اينصورت حتي در بهترين زمينه ها نيز بايد حداقل پي هائي به عمق 40تا50 سانتيمتر حفر كنيم .

تقسيم بندي زمينها به چند دسته تقسيم مي شوند :

 

الف ) زمينهاي خاكريزي شده ( زمينهاي خاك دستي ) مانند بعضي از اراضي شمال تهران و خندق هاي پر شده كه همه به وسيله خاك دستي پر شده اند . مقاومت اين زمينها بسيار كم و قدرت مجاز آنها در حدود 80 گرم برسانتيمتر مربع مي باشد اين زمينها بدون پي سازي ويژه مانند شمع كوبي و غيره به هيچ وجه براي ساختمان مناسب نيستند .

 

ب ) زمينهاي ماسه اي ، مانند زمينهاي سواحل دريا اين زمينه ها براي ساختمانهاي سبك مناسب هستند و در حدود 1تا102 كيلوگرم بر هر سانتيمتر مربع بار تحمل مي كنند و در بعضي از انواع زمينهاي سواحل دريا كه ماسه بوده و به كلي فاقد خاكهاي چسبيده مي باشند ( خاك رس ) بيش از 500 گرم بار تحمل نمي كنند . در اين گونه زمين ها نيز بايد براي ساختمان هاي سبك طبق شرايط محلي پي سازي ويژه صورت گيرد و براي ساختمان هاي بزرگ ابعاد پي بايد با توجه به مطالعات مكانيك خاك و بر طبق محاسبه ساخته شود .

 

ج ) زمينهاي رسي ــ اين زمينها به دو دسته تقسيم مي شوند :

 

1- زمينهاي رس خشك كه فشاري در حدود 105 كيلوگرم بر سانتيمتر مربع را تحمل مي نمايند مانند زمينهاي جنوب تهران و زمينهاي اطراف شهرك غرب .

 

  • زمينهاي رس تر( آبدار) – اين زمينها به واسط وجود آب فراوان داخل خاك داراي سستي هاي زيادي بوده و قدرت مجاز آن بر حسب درصد آب موجود در آن متفاوت است . بايد توجه نمود كه اعداد داده شده در فوق براي مقاومت مجاز زمين در خاكهاي كاملاً تقريبي بوده زيرا تعيين مقاومت خاك به عوامل ديگر از قبيل آبهاي تحت الارضي و درصد خاكهاي چسبيده و غيره نيز بستگي دارد كه از بحث اين گزارش خارج است .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ابعاد پي

 

عرض و طول و عمق پي كاملاً بستگي به وزن ساختمان و قدرت تحمل ساختمان دارد. در ساختمان هاي بزرگ قبل از شروع كار به وسيله آزمايشات مكانيك خاك قدرت مجاز تحملي زمين را تعيين نموده و از روي آن مهندس محاسب ابعاد پي را تعيين مي نمايد . ولي در ساختمانهاي كوچك كه آزمايشات مكانيك خاك در دسترسي نيست بايد از مقاومت زمين در مقابل بار ساختمان مطمئن شويم . اغلب مواقع قدرت مجاز تحملي براي ساختمانهاي كوچك با مشاهده خاك پي و ديدن طبقات آن و طرز قرار گرفتن دانه ها به روي همديگر و يا با ضربه زدن به وسيله كلنگ به محل پي قابل تشخيص مي باشد . گاهي اوقات نيز براي به دست آوردن اطمينان بيشتر مي توان اقدام به آزمايشات ساده  محلي نمود كه چند نمونه از اين آزمايشات ذيلاً شرح داده مي شود . قبل از انجام آزمايش جهت تعيين قدرت مجاز خاك بايد لز وزن ساختمان و ميزان باري كه از طرف ساختمان به زمين وارد مي شود آگاه شويم :

 

 

وزن ساختمان

 

منظور از تعيين وزن ساختمان وزني است كه به وسيله پي سازي در اثر بار مرده و بار زنده ي ساختمان به هر سانتيمتر مربع زمين وارد مي شود . مثلاً در ساختمان هاي بنايي ابتدايكي از ديوارهايي كه حمال بوده و از لحاظ بار وزن بيشتري را تحمل مي نمايد در نظر مي گيريم و وزن بار مرده و زنده وارد از سقف به روي ديوار جمع نموده و بر سطح پي تقسيم مي كنيم تا وزن وارده بر يك سانتيمتر مربع به دست آيد .

آزمايشهاي سطحي براي اندازه گيري ابعاد پي :

  • آزمايش تعيين قدرت تحملي زمين به طريقه بارگذلري
  • آزمايش تعيين قدرت مجاز تحمل زمين به طريقه وزن مخصوص

 

 

 

انواع پي ها

 

پي ها از لحاظ نوع ساختمان و مقاومت زمين وزن ساختمان داراي انواع مختلف مي باشند

 

  • پي هاي عمومي

 

به اين گونه پي ها كه راديه ژنرال هم مي گويند از تبن مسلح ساخته مي شود و داراي محاسبات فني مفصل و دقت اجراي فوق العاده مي باشند براي ساختمان هايي كه داراي وزن فوقالعاده زياد و يا ساختمان هايي كه در زمينه هاي سست ساخته مي شوند اينگونه پي ها ايجاد مي گردند .براي ساختمان و ساختن پي هاي سراسري بايد صفحه اي از تبن به طول و عرض تمام زير بناي ساختمان به ضخامت محاسبه شده حداقل درحدود 80 تا 100 سانتيمتر ريخته شود ميل گردهاي اين صفحه تبني طبق محاسبات بدست مي آيد . طبعاً در محلهايي كه بار بيشتر وجود دارد ميل گردهاي بيشتري گذاشته مي شود مانند زير و اطراف ستونها . آرماتورهاي ريشه براي ايجاد ستون هاي تبني و يا صفحه هاي فلزي زير ستون براي ستون هاي فلزي روي اين صفحه تبني قرار مي گيرد . اين صفحه تبني مانند سيني بزرگي است كه ساختمان روي آن قرار مي گيرد .

 

 

 

  • شمع كوبي

 

در زمينهايي كه خيلي سست بوده و به هيچ وجه قدرت تحمل بار ساختمان را نداشته باشند مانند خاك هاي دستي و يا زمين هاي ماسه اي و يا در محلهايي كه زمين بكر در عمق زياد قرار داشته و برداشتن كليه سطح هاي خاك مقرون به صرفه نباشد از طريق شمع كوبي بار ساختمان را به زمين بكر منتقل مي كنند بدين طريق كه در امتداد پي هاي ساختمان يعني در طول ديوارهاي اصلي كه باربر مي باشند با فاصله هاي معين در حدود 2 متر يا 5/2 متر مانند شكل چاه حفر مي كنند و در ساختمان هاي فلزي و بتوني كه بايد پي نقطه اي اجرا كنيم زير هر ستون چاه حفر ميكنند و اين حفاري را تا زمين بكر و محكم ادامه مي دهند و كف چاه ها را تا سطح اتكاء آن به زمين بيشتر شود خزينه مي كنند .

بعد اين چاه ها را با تبن و يا شفته پر مي كنند . در موقع پر كردن اين چاه ها با تبن بايد سعي نمود از ايجاد حفره هاي خالي مخصوصاً در كنار خزينه جلوگيري شود .

براي اين كار مي توان با پرتاب سنگ هاي كوچك و بزرگ تبن را به تمام گوشه هاي چاه هدايت نمود و از ايجاد اين نوع حفره ها جلوگيري كرد . مقدار اين سنگ ها حتي ميتواند تا 30% حجم تبن باشد و يا ميتوان ضمن تبن ريزي آن را با چوب هاي بلند كوبيد . البته اين كار در صورتي ممكن است كه عمق چاه زياد نباشد بعد از پر كردن اين چاه ها روي آن را به وسيله طاق هاي آجري و يا سنگي و يا تيرهاي تبني به هم مربوط نمود و بعد روي آن را به وسيله ديوار ، ديوار چيني كرد و يا با نصف صفحه هاي فلزي روي آن اسكلت فلزي بنا كنيم خاصيت اين چاه ها بدين ترتيب مي باشد كه شفته و يا تبن پس از خود گيري مانند ستوني است كه در زير زمين بنا شده و طاق و يا تير تبني روي آن مانند كلافي اين پايه ها را به يكديگر متصل مي كند و در نتيجه بار ساختمان را مستقيماً به زمين بكر و محكم منتقل مي نمايد و قسمتي از بار ساختمان به وسيله اصطحكاك ايجاد شده بين اين ستون تبني و خاك اطراف حتي اگر خاك دستي هم باشد تحمل مي شود . بديهي است در موقع تبن ريزي شيره تبن به داخل خاك اطراف نفوذ كرده و به آن چنگ مي اندازد كه اين موجب اصطحكاك بيشتر مي گردد با وجود اين كه چنين فرض مي شود كه كليه بارهاي وارده بر اين شمع كوبي محوري مي باشد ولي براي تحمل آن به وسيله مكانهاي احتمالي بهتر است در هر چاه 8 تا 10 عدد ميلگرد آجدار كه قطر آن به وسيله محاسبه بدست مي آيد و نبايد از ميلگردهاي 10كمتر باشد قرار مي دهند آن ها را به وسيله ميلگردهاي عرضي مارپيچي به يكديگر متصل مي كنند .

اين نوع شمع كوبي كه در محل ريخته مي شود ساده ترين نوع شمع كوبي مي باشد . ممكن است به جاي حفره چاه و تبن ريزي تيرهاي تبني يا فولادي را كه در خارج تهيه شده است به محل كارگاه حمل نموده و در زمين محل پي به وسيله چكش هاي مكانيكي كوبيد و بعد روي آن را مانند طريق فوق به هم متصل نمود و ساختمان را ادامه داد . در بعضي مواقع به علت سستي فوق العاده زمين و ريزشي بدون آن حفر چاه خالي از اشكال نيست .

 

  • پي هاي نواري

 

 در زمينه هاي خوب حداقل عمق پي نواري در حدود 50 سانتيمتر مي باشد و اگر در اين عمق به زمين بكر دسترسي نباشد بايد عمق پي را تا زمين بكر ادامه داده از روش هاي ديگر مانند شمع كوبي استفاده نمود . معمولاً عرض پي قدري بزرگتر از عرض ديوار روي آن ساخته مي شود . زيرا اولاً هميشه فشار وارده و سطح تحت فشار با هم نسبت معكوس دارند . در ثاني فرض بر اين است كه بار وارده به وسيله ديوار يا ستون به پي با زاويه 45 درجه منتقل مي شود . بدين جهت عرض پي را بزرگتر از ديوار مي گيرند و چنان چه پي از مصالح گران قيمت ساخته شود مانند تبن و يا سنگ چين از ساختن كناره هاي پي خود داري نموده و آن را به ويله پله يا شيب دار مي سازند . لايه هاي پي سازي در پي هاي نواري به ترتيب از پايين به بالا عبارتند از :

 

  • شفته ريزي
  • كوهي چيني
  • ملات ماسه سيمان براي زيرايزولاسيون رطوبتي
  • شناژ
  • قيرگوني براي ايزولاسيون رطوبتي
  • ملات ماسه سيمان براي پوشش روي قيرگوني
  • ديوار چيني اصلي

 

 

  • پي نقطه اي :

 

  • پي هاي نقطه اي براي ساختمان هايي كه بار آن به طور متمركز ( نقطه اي ) به زمين منتقل مي شود ساخته مي گردد مانند ساختمان هاي فلزي يا ساختمان هاي تبني .

 

لايه هاي مختلف پي ها ي تكي يا نقطه اي به شرح زير است :

 

  • زمين مناسب
  • تبن مگر
  • ميلگردهاي كف پي
  • تبن اصلي
  • صفحه زير ستون يا ميلگرد هاي ريشه

پي هاي تكي معمولاً با ابعادي كه به وسيله مهندس محاسب با توجه به قدرت مجاز تحملي زمين و بار ستون تعيين مي گردد ساخته مي شود . اين گونه پي ها را اغلب با تبن مسلح مي سازند .

تبني را تبن مسلح مي گويند كه داخل آن قطعات فولادي به كار رفته باشد . اين قطعات معمولاً ميلگرد آجدار يا ساده مي باشد .

 


خرید آنلاین